غدیر نماد اتحاد دنیای اسلام است
در سال دهم هجری پیامبر عشق و رحمت حضرت محمد(ص) برای آخرین بار راهی سفر حج شد و تعداد زیادی از مسلمانان به شوق همسفری با آن حضرت راهی مکه شدند.
زمانی که مراسم حج به پایان رسید، پیامبر اکرم (ص) با بدرقه انبوهی از مسلمانان راهی مدینه شد و چون کاروان به پهنه بیآبی به نام «غدیر خم» رسید حضرت جبرئیل فرود آمد و به پیامبرعشق و رحمت (ص) فرمان توقف داد و از جانب خداوند متعال فرمود:
«یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرینَ[مائده/۶۷]
ای پیامبر، آنچه را از پروردگارت بر تو فرود آمده است به مردم برسان واگر نرسانی رسالت خدای را بجا نیاورده ای; و خداوند تو را از گزند مردم حفظ میکند»
تا ولایت حضرت علی (علیه السلام) به اراده حکیمانه خداوند برای پایداری و رسالت جهانی پیامبر عشق و رحمت (صلی الله علیه و آله و سلم) تکمیل شود و تا روزی که قرآن باقی باشد سند ولایت و امامت مولود کعبه محو نخواهد شد.
مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنهای با توجه به بصیرت بینظیر خود طرح مسئله غدیر خم را یکی از عوامل وحدت میدانند و میفرمایند: «مسأله غدیر هم میتواند مایه وحدت باشد؛ همچنان که مرحوم شهید مطهری مقالهای با عنوان الغدیر و وحدت اسلامی دارد. او کتاب الغدیر را که درباره مسائل مربوط به غدیر است یکی از محورهای وحدت اسلامی میداند که درست هم هست. ممکن است به نظر عجیب بیاید، اما واقعیت مطلب همین است. خودِ مسأله غدیر، غیر از جنبهای که شیعه آن را به عنوان اعتقاد قبول کرده است یعنی حکومت منصوب امیرالمؤمنین(ع) از طرف پیامبر که در حدیث غدیر آشکار است اصل مسأله ولایت هم مطرح شده است. این دیگر شیعه و سنّی ندارد. اگر امروز مسلمانان جهان و ملتهای کشورهای اسلامی، شعار ولایت اسلامی سر دهند، بسیاری از راههای نرفته و گرههای ناگشوده امت اسلامی باز خواهد شد و مشکلات کشورهای اسلامی به حل نزدیک خواهد گشت»
با توجه به اینکه واقعه غدیر خم و قضیه ولایت حضرت علی علیه السلام در کتب معتبر اهل سنت همچون طبری، ابو نعیم اصفهانی، ابن عساکر، ابو اسحاق حموینی، جلال الدین سیوطی، ابن عباس، ابو سعید خدری و بزرگان شیعه ذکر شده است، تمامی علمای اسلام در صحت آن اجماع دارند؛ زیرا مسئله دوستی علی(ع) با همه مؤمنان، مطلب مخفی و پنهان و پیچیدهای نبود که به این همه تأکید و بیان نیاز داشته باشد، آن هم میان بیابان خشک و سوزان و خطبه خواندن در آن شرایط سخت.