قصه پر غصه؛ یکی به رنج یکی به گنج

به گزارش رومکا، بر کسی پوشیده نیست که کشاورزان به عنوان قشر مولد و تولید کننده با تلاش و پشتکار در فراهم کننده آسایش مصرف کنندگان همواره نقش بسزایی دارند و علاوه بر تولید مواد غذایی سالم چرخ اقتصاد کشور با دستان پر توان این عزیزان می چرخد.
روستاها همانند شهرها از سکونتگاه های اصلی جمعیت در کشور هستند و البته اهمیت روستاها به دلیل سکونت خانوارهایی که مهمترین نیاز انسان یعنی غذا را بر عهده دارند بسیار بیشتر از شهرهاست و این یک واقعیت انکار ناپذیر است که هر چه روستاها آبادتر و توسعه یافته تر باشند تولیدات روستائیان رونق بیشتری دارد.
امروزه استفاده از قابلیت ها و توانمندی های درونی کشاورزان می تواند موجب رشد اشتغال و افزایش تولید مولد و همچنین خودکفایی در تولید محصولات کشاورزی و غذایی برای کشور به ارمغان آورد.

اما متاسفانه در کشور ما بالا بودن هزینه های تولید در بخش کشاورزی و پایین بودن قیمت محصولات کشاورزان آسیب اساسی به بخش کشاورزی وارد کرده در نهایت نابودی این قشر مولد را به دنبال دارد.

کشاورزان برای افزایش تولید و بازسازی بسترهای کار و فعالیت در این حوزه هر سال نیاز به دریافت تسهیلات بخصوص نقدینگی لازم برای جبران بخشی از هزینه های فصلی را دارند اما شوربختاته این کمک های تسهیلاتی و اعتباری یا از سوی مراکز حمایتی و بانکها صورت نمی گیرد و در صورت امکان ، شرایط آنقدر سخت و دشوار می باشد که عملاً کشاورز عطایش را به لقایش می بخشد و به ناچار برای حل مشکلات خود مجبور می شود یا محصولات خود را برای تامین نقدینگی با کمترین قیمت به دلالان و واسطه بفروشد.

کار و فعالیت در بخش کشاورزی به دلیل آنکه کشاورز و فعالیت هایش در ارتباط مستقیم با حوادثی از جمله سیل ، خشکسالی ، کم آبی ، بی آبی ، سرما و گرما و… قرار دارد لذا ریسک پذیری فعالیت ها در بخش کشاورزی نسبت به سایر بخش ها بسیار بالاست و همین سبب شده کشاورزان همواره در بیم و امید باشند.

درکنار تمامی چالش ها و آسیب های که بیان شد عدم حمایت جامع از قشر زحمتکش کشاورزان مهمترین مانع سر راه توسعه بخش کشاورزی است و تا زمانی که به کشاورزان و کشاورز به عنوان اهداف مهم در برنامه های کلان توسعه کشور توجه نشود همچنان شاهد مشکلات کشاورزان خواهیم بود، البته این قشر زحمتکش امید چندانی برای حل مشکلاتشان توسط دولتمردان ندارند.

آقایان احمد دالوند و نصرت بیرانوند از جمله کشاورزان پر تلاش بخش شهرستان خرم آباد هستند که عدم حمایت مسئولان و نبود بازار مناسب فروش محصولات کشاورزی آنان را دلسرد کرده و دیگر امیدی به تحقق وعدهای بر زمین مانده دولتمردان ندارند.

تولید کننده نصرت بیرانوند با اظهار به اینکه هیچگونه اطلاعاتی از بازار فروش محصولات تولید شده از جمله زعفران و سیاه دانه نداریم، گفت:لازمه تولید محصولات “نو” حمایت جهاد کشاورزی از کشاورز می باشد که قطعاً رونق تولید را به دنبال خواهد داشت.

وی با اظهار به نبود بازار مناسب برای فروش محصولات کشاورزی، بیان داشت:اگر دولت محصولات تولیدی کشاورزان را خریداری نکند باید خودمان دنبال مشتری بگردیم که این برای کشاورز اصلا صرفه اقتصادی ندارد.

ایشان تولید کشت گشنیز به پیشنهاد جهاد کشاورزی را از دیگر محصولات تولید شده بدون بازار فروش عنوان کرد و گفت:متاسفانه بعد از سه سال از تولید کشت گشنیز هیچ گونه خریداری نداشته و همچنان در انبار است که قطعا کیفیت خود را نیز برای کشت مادر را از دست داده است.
بیرانوند با بیان اینکه اولین کسی که در منطقه گشنیز و زعفران را کشت و تولید کرده بنده بوده ام، افزود:اما به دلیل عدم حمایت و نبود بازار فروش مایوس شدم و دیگر این محصول را کشت نخواهم کرد.

وی در بخش دیگری از سخنانش به تولید کشت زعفران اشاره کرد و خاطر نشان ساخت: گاهاً تا ۳ ساعت بامداد مشغول انجام فعالیت های کشاورزی هستیم که لازمه به ثمر رسیدن این تلاش ها حمایت های دولت و سازمان جهادکشاورزی است اما وقتی هیچگونه حمایتی از ما نمی شود دلسرد خواهیم شد.
بیرانوند اظهار کرد:هزینه‌های کاشت ، داشت و برداشت برای کشاورزان سنگین و سرسام‌آور است لذا می طلبد دولت از کشاورزان حمایت کنند که علاوه بر رونق تولید زمینه ایجاد اشتغال پایدار نیز فراهم شود.

وی با بیان اینکه مشکلات تولید را با جان و دل خریداریم،گفت:وقتی که برای گرفتن تسهیلات به بانک مراجعه می‌کنیم بانک‌ها به ما می‌گویند باید سند زمین برای ضمانت های بانکی بیاوریم در حالی که این زمین‌ها از پدرانمان به ارث رسیده و هیچگونه سند و مدرکی نداریم.

تولیده کننده لرستانی به هزینه های بالا تولید زعفران اشاره کرد و اظهار داشت: سال گذشته به تنهایی ۶ تن پیاز زعفران خریداری کردم که حداقل روزی ۱۵ نفر برای کاشت مشغول شدن ضمن اینکه برای استفاده از ماشین آلات هزینه های بالایی رو تحمل می کنیم.

ایشان خواستار حمایت ویژه دولت از تولید کنندگان شد و بیان کرد: ما برای اینکه بتوانم چرخ رونق را به خوبی بچرخانیم به حمایت های دولتمردان نیاز داریم.

بیرانوند با بیان اینکه برا حضور در نمایشگاه های بین المللی تمام هزینه ها را به تنهایی تحمل می کنیم تا بتوانیم محصولات استان را به خوبی معرفی کنیم ،افزود:اگر دولت بازار خرید مناسب برای زعفران کار در نظر بگیرد کشاورز با اشتیاق به بحث تولید می‌پردازد اما چون حمایتی نیست همه از کشت آن مائوس شده اند.
وی با اشاره به اینکه بیش از ده سال است جزو کشاورزان نمونه هستیم،اظهار کرد:اما متاسفانه کمترین حمایتی دولت از ما نداشته است حتی زمانی که برای برندسازی محصول به ادارات استان مراجعه می کنیم با انبوهی از بروکراسی های زائد مواجعه می شویم به طوری که کلا از اصل موضوع منصرف می شویم .
بیرانوند اظهار کرد:متأسفانه در استان دستگاه خشک کننده کن زعفران نداریم و بیشتر از روش‌های سنتی برای خشک کردن زعفران استفاده می‌کنیم.

در ادامه احمد دالوند دیگر کشاورز نمونه بخش زاغه ضمن قدردانی از همکاری جهاد کشاورزی تاکید کرد:دولت بایستی برای تولید کننده بازار فروش را مهیا کند یا اینکه محصولات را به صورت تضمینی خریداری کند.

وی با بیان اینکه جهادکشاورزی بخش زاغه برای کشت سیاه دانه نهایت همکاری را داشته اند، گفت:جا دارد از تلاش های خانم رحیمی آقای دکتر علیپور و آقای ملکشاهی نهایت تشکر را داشته باشم.

  
دالوند با اشاره به مهم‌ترین مشکلات کشاورزان برای رونق و توسعه کشت‌های “نو” در استان، خاطر نشان کرد:توسعه این محصولات علاوه بر رونق اقتصادی ایجاد اشتغال پایدار را نیز به دنبال دارد.
وی تصریح کرد:چنانچه دولت از ما حمایت کند می‌توانیم زمین‌های دیگر را نیز اجاره کنیم اما چون واقعاً بنیه مالی قوی نداریم امکان ریسک کردن ما خیلی پایین است.

دالوند بیان داشت: در خصوص برداشت کشت سیاه دانه هیچگونه اطلاعاتی نداشتیم فقط بر اساس پیشنهاد جهاد کشاورزی به تولید این کشت مشغول شدیم.

دالوند خاطر نشان ساخت:حمایت از تولیده کننده بهترین گام برای تشویق کردن کشاورزان به سمت رونق تولید است.

بر پایه همین گزارش کارشناس باغبانی مرکز خدمات بخش زاغه گفت:تولید کنندگان گیاهان دارویی باید به سمت برند سازی بروند تا بتوانند در بازار فروش محصولات تولیدی را به خوبی عرضه کنند.
وی با تاکید بر اینکه جهاد کشاورزی تا حد امکان از کشاورز حمایت می‌کند، تصریح کرد: در همین کشت سیاه دانه بذر و ردیف کاری برای کشاورز رایگان انجام می‌دهد و تا حد امکان کارشناسان مربوطه اطلاعات مورد نیاز را در اختیار تولید کننده قرار می دهند.

مهندس زهرا رحیمیان نبود بازار فروش را عمده ترین مشکلات کشاورزان عنوان کرد و بیان داشت:تنها کاری که برای این مزارع می‌توانستیم انجام بدهیم معرفی محصول به عنوان کشت مادر است که جهاد کشاورزی آن را خریداری کند.

وی به نبود اتحادیه فعال کشاورزان حوزه کشت گیاهان دارویی در منطقه اشاره کرد و گفت:وقتی اتحادیه فعال باشد بازار فروش هم مهیا می‌شود و همین باعث دلگرمی کشاورزان و رونق تولید می شود‌.

وی خرده فروشی زعفران در منطقه را یکی دیگر از چالش های کشاورزان عنوان کرد و افزود:زعفران لرستان با تمام کیفیتی که دارد اما متاسفانه بازار فروش خوبی ندارد و اکثراً به صورت خرده فروشی به فروش می‌روند‌

مهندس رحیمیان اظهار داشت: کشاورزان چغندرکار ما بعد از یک سال هنوز پول محصول را دریافت نکرده‌اند .
ایشان تاکید کرد:کشاورزان بایستی به سمت برندسازی پیش بروند کما اینکه بارها با کشاورزان در این خصوص صحبت کردیم اما به دلایلی تمایل چندانی به این برند سازی ندارند اما بهرحال لازمه بازار مناسب برند سازی محصول است.